Zelfredzaam zijn heeft een naam

Zelfredzaam zijn heeft een naam

De wens naar zelfredzaamheid, naar minder belastend leven voor het milieu is niets nieuws. De manier waarop de we deze Autarkie

Er is veel gaande in de wereld om ons heen. Over veel van wat er gebeurt heb ik een andere mening of zou ik het anders wensen. Verplicht vaccineren in Italie vind ik idioot, verschillende politieke partijen (D66, CDA, VVD, CU en SGP) die tegen een motie van PvdD stemmen voor meer maatregelen om het aantal stalbranden terug te dringen, besluiten rondom privacy die ons allen alleen maar kwetsbaar maken zijn daar voorbeelden van. Dit zijn maar mijn voorbeelden, zo heeft ieder zijn of haar eigen voorbeelden van wat anders had gekund en had gemoeten. We hebben er echter vaak geen of weinig invloed op. Ja, we kunnen gaan stemmen voor een politieke partij. En we kunnen stemmen met onze portemonnee (geen plofkip kopen maar biologisch groente en fruit). Maar het effect is niet direct merkbaar.

Deze ontwikkelingen in de wereld hebben een effect op ons. Zichtbaar in hoe steeds meer mensen kiezen om zelfstandig en onafhankelijk te zijn van 'de grote instanties'. Cultuurfilosoof Jozef Keulartz: 'we hebben moeite onze wortels los te laten. Hieruit groeit de behoefte aan autarkie. Autarkie is een reactie op verstedelijking, de globalisering en het verlies van een eigen plek.' 

Maar wat is autarkie? Wikipedia zegt het volgende: 'Autarkie of gesloten staatshuishouding (in de economische wetenschap ook een gesloten economie genoemd) is het (al dan niet economisch) streven zo min mogelijk afhankelijk te zijn van anderen. Zelfverzorging of zelfvoorziening zijn synoniemen voor dit streven, zelfvoorzienendheid voor de toestand van autarkie.'

'Autarkie is niet nieuw, maar er is wel een nieuwe opleving van de autarktische gedachte', aldus Kees Duijvestein.'Deze opleving is anders dan in de jaren zeventig, want individualistischer. Maar wat hetzelfde is, is het gevoel van verantwoordelijkheid voor het milieu en de aarde en de behoefte dingen niet van ver te halen, maar zelf te regelen. Het voelt niet prettig om voor energie afhankelijk te zijn van een onbetrouwbare Poetin of een stel oliesjeiks. De kredietcrisis is natuurlijk ook een mooie stimulans voor autarkisch denken.' Duijvestein is wel realistisch. 'Je moet niet proberen in alles volledig autarkisch te zijn. Het is goed om te streven naar veel minder afhankelijkheid, maar wie volledige autarkie nastreeft, kiest voor autisme. Je hebt altijd andere mensen nodig. In zijn algemeenheid zou je ernaar moeten streven zo min mogelijk van elders te halen en zo min mogelijk rotzooi over je schutting te kieperen.' Het gaat daarbij om energie, water, mobiliteit en afval. 'Op elk terrein moet je zoeken naar de kleinst mogelijke schaal die handig is om zaken te regelen Het een kan misschien per gezin, het ander is handiger met een hele straat, buurt of stad.'

Volgens Duijvestein zijn er twee soorten autarkische mensen: degenen die vooral van technologie houden en degenen die liever een extra trui aantrekken.

Ikzelf hang ertussen in... De kachel iets lager zetten met een warme trui, prima te doen. Maar ik vind technologische ontwikkelingen ook wel echt gaaf.

Deze zomer op vakantie, geen stroom op de camping, maar wel graag mijn mobiel en laptop opgeladen houden... Geen probleem, zo blijkt, met de Goalzero Yeti 400 generator en Goalzero boulder 30 zonnepanneel. Dus hier, onder de Franse zon, ben ik blij. Blij om met mijn gezin een beetje autarktisch vakantie te vieren.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden